Anadolu Sigorta Reklamı ve Baba

çok önemli bir figürdür ve öylesine geçiştirilemeyecek kadar idealize bir roldür. bahsettiğimiz reklam elbette bir koltukta eşiyle otururken evine hırsız giremeyeceğini anlatan, ancak bu sırada arka tarafta evi soyulan babanın olduğu.

tipi ve anlattıklarına bakarsanız, bu kimsenin tam anlamıyla "türk tipi erkek" olduğunu çok iyi anlayacaksınız. eşi de elbette türk tipi eş olmaktadır.peki nedir reklamda gösterilen türk tipi erkek, şudur:



erkeğimiz hafif göbeklidir, bu hem iyi kazandığını gösterir, hem de türk tipi eşinin ona iyi baktığını. eşini kolunun altına almıştır ki bu zaten anlattıklarıyla da paralel, koruyan kollayan erkek profili çizer. yine anlattıklarından "alttan ısıtmalı" vs. muhabbetlerinde yine erkeğimizin ailesini oldukça rahat ettirebilecek kadar iyi kazandığını anlıyoruz. anlatılanlardan ve adamın konuşma üslübundan babanın "tatlı-sert" dediğimizin seert kısmına yakın, "kodumu oturtan", yani özetle ailesini koruyabilecek fiziksel kapasiteye ve cesarete de sahip olduğu izlenimi yaratılmaya çalışılmış.babamızın giyimi bile tam anlamıyla türk tipi, kot pantolon, göbekte kavuşmakta zorlanan bir gömlek, ama elbette kravat yok.

elbette türk tipi kadın da bu reklamda gözden kaçmamıştır. türk tipi kadın, zarif yapılı, ince olur ve eşi konuşurken onu sadece onore edecek şekilde onaylar. bunun dışında fikir belirtmeye hakkı yoktur. eşi konuşurken onu eleştiren bir şey söylemesi bile kesinlikle basit bir hayaldir! hanımın kıyafeti bile özenle seçilmiştir, tipik türk kadını hesabı, üzerinde normal ve parlak olabilecek bir renk, altında ise koyu renk bir pantolon. incecik verilen diğer ayrıntı ise evin erkeğinin konuşması sırasında ses çıkarıp ilgi çekmeye çalışan küçük bebeğin, anne tarafından nazikçe susturulmasıdır. işte anne, kendi susmakla kalmıyor, öz çocuğunu bile, babası konuşurken susturmaya çalışıyor. çünkü o baba, o konuşurken herkes susar!

diğer bir öğe de, ailenin sahip olduğu ufak bebektir. bu da özellikle son yıllarda verilmeye çalışılan, daha doğrusu oluşmuş bir kanıdır ve genelde ailelerin tek çocuğa yöneldikleri görülmektedir. bahsi geçen değişme elbette reklamda da gösterilmeye çalışılan "iyi kazanan, geliri yüksek" ailelerde oluşmaktadır. ha ama bana sorarsanız o reklamdaki çocuğa bir kardeş illa ki gelir. o adam rahat durmaz. işleri iyi de gitmeye başlarsa hele mutlaka "küçüğe bir kardeş" yapar.

bize sadece helal olsun demek kalır, bir reklam şirketinin türkiye'yi, ortalama türk ailesini bu kadar iyi analiz edebilmesi gerçekten takdire şayan. ama zaten bundan para kazanan insanlardan da bu beklenirdi.

reklamdaki öğelerin reklamcıların yarattığı bir şey olmadığını anlamak zorundayız. sonuçta reklamcılar sadece basit birer analist, gerçeğin bir taklidini yaratan insanlar. işte bu yüzden reklamda gözükenler tamamen gerçek, ve bu tip rezil ataerkil bir yapının suçu reklamcılarda değil toplumun ta kendisinde!

yeter artık, bireylere bu toplumsal rolleri yüklemenin kimseye faydası yok, bitsin!